кро́тък

1. Който стои мирно, тихо, спокойно.

Сега е много кротък, защото се нахрани добре.

2. Който по характер е бавен, спокоен, тих.

Кротък човек.
Кротко агне.

3. Който изразява спокойствие, доброта.

Кротък поглед.
Кротка усмивка.
Кротък като агне

Много кротък.

кротост — съществително име
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана кротък кротка кротко кротки
членувана кроткия кротката кроткото кротките
с пълен член кроткият — — —
  • прилагателно име
  • пренасяне кро-тък
  • форми кро́тка, кро́тко, мн. кро́тки
Източник