1.

поко́рен

Който доброволно се покорява, слуша; послушен.

покорност — съществително име
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана покорен покорна покорно покорни
членувана покорния покорната покорното покорните
с пълен член покорният — — —
  • прилагателно име
  • пренасяне по-ко-рен
  • форми поко́рна, поко́рно, мн. поко́рни
Източник

2.

покоре́н

Когото са покорили.

Покорена територия.
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана покорен покорна покорно покорни
членувана покорния покорната покорното покорните
с пълен член покорният — — —
  • прилагателно име
  • форми покоре́на, покоре́но, мн. покоре́ни
Източник