Източник
-
поко́рен -
Който доброволно се покорява, слуша; послушен.
покорност
— съществително име
| единствено число | множествено число | |||
|---|---|---|---|---|
| мъжки род | женски род | среден род | ||
| нечленувана | покорен | покорна | покорно | покорни |
| членувана | покорния | покорната | покорното | покорните |
| с пълен член | покорният | — | — | — |