Източник
-
почте́н -
1. Който заслужава почит, внушава почит.
Почтен човек.
-
2. Приличен, морален, пристоен.
Почтено поведение.
Почтена вдовица.
почтеност
— съществително име
| единствено число | множествено число | |||
|---|---|---|---|---|
| мъжки род | женски род | среден род | ||
| нечленувана | почтен | почтена | почтено | почтени |
| членувана | почтения | почтената | почтеното | почтените |
| с пълен член | почтеният | — | — | — |