Източник
-
стаби́лен -
1. Устойчив, издръжлив, сигурен.
Стабилна мебел.
Стабилна подготовка.
-
2. (преносно) За човек — на когото може да се разчита; сериозен.
стабилно
— наречие
стабилност
— съществително име
| единствено число | множествено число | |||
|---|---|---|---|---|
| мъжки род | женски род | среден род | ||
| нечленувана | стабилен | стабилна | стабилно | стабилни |
| членувана | стабилния | стабилната | стабилното | стабилните |
| с пълен член | стабилният | — | — | — |