самоуве́рен

1. Който е уверен в силите и възможностите си.

2. Който е прекалено уверен в себе си; самонадеян, самомнителен.

3. Който е изпълнен или изразява увереност, решителност, самомнителност, наглост.

Самоуверен поглед.
Самоуверена походка.
самоувереност — съществително име Проявявам самоувереност.
самоуверено — наречие Говоря самоуверено.
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана самоуверен самоуверена самоуверено самоуверени
членувана самоуверения самоуверената самоувереното самоуверените
с пълен член самоувереният — — —
  • прилагателно име
  • пренасяне са-мо-у-ве-рен
  • форми самоуверена, самоуверено, мн. самоуверени
Източник