убеде́н

1. Който е твърдо уверен, сигурен в нещо.

Убеден е, че трябва да следва право.

2. Който е твърд, непоколебим в отстояване на позиции или принципи.

Убеден демократ.
Убеден комунист.
убедено — наречие
убеденост — съществително име
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана убеден убедена убедено убедени
членувана убедения убедената убеденото убедените
с пълен член убеденият — — —
  • прилагателно име
  • пренасяне убе-ден
  • форми убеде́на, убеде́но, мн. убеде́ни
Източник