положи́телен

1. Който потвърждава, изразява съгласие; утвърдителен.

Положителна оценка на проекта.

2. Който заслужава одобрение; полезен, добър.

Положителна постъпка.

3. Който е сигурен, несъмнен.

Положителни сведения.

4. (специално) Който е по-голям от нула.

Положително число.

5. За оценка — различна от минималната (в България — от двойка).

положителност — съществително име
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана положителен положителна положително положителни
членувана положителния положителната положителното положителните
с пълен член положителният — — —
  • прилагателно име
  • пренасяне по-ло-жи-те-лен
  • форми положи́телна, положи́телно, мн. положи́телни
Източник