Източник
-
положи́телен -
1. Който потвърждава, изразява съгласие; утвърдителен.
Положителна оценка на проекта.
-
2. Който заслужава одобрение; полезен, добър.
Положителна постъпка.
-
3. Който е сигурен, несъмнен.
Положителни сведения.
-
4. (специално) Който е по-голям от нула.
Положително число.
-
5. За оценка — различна от минималната (в България — от двойка).
положителност
— съществително име
| единствено число | множествено число | |||
|---|---|---|---|---|
| мъжки род | женски род | среден род | ||
| нечленувана | положителен | положителна | положително | положителни |
| членувана | положителния | положителната | положителното | положителните |
| с пълен член | положителният | — | — | — |