Източник
-
убеди́телен -
Който е в състояние да убеждава, да доказва.
Убедителен отговор.
Убедителен глас.
Убедителни думи.
убедително
— наречие
убедителност
— съществително име
| единствено число | множествено число | |||
|---|---|---|---|---|
| мъжки род | женски род | среден род | ||
| нечленувана | убедителен | убедителна | убедително | убедителни |
| членувана | убедителния | убедителната | убедителното | убедителните |
| с пълен член | убедителният | — | — | — |