Източник
-
темпераме́нтен -
1. Който проявява жизненост, енергичност.
Темпераментен човек.
-
2. Който е проява на жизненост, енергичност.
Темпераментен жест.
темпераментно
— наречие
темпераментност
— съществително име
| единствено число | множествено число | |||
|---|---|---|---|---|
| мъжки род | женски род | среден род | ||
| нечленувана | темпераментен | темпераментна | темпераментно | темпераментни |
| членувана | темпераментния | темпераментната | темпераментното | темпераментните |
| с пълен член | темпераментният | — | — | — |