Източник
-
удо́бен -
1. За дом, хотел и други — който е добър, пригоден, приятен за живеене.
Удобна къща.
Удобна баня.
-
2. За дрехи, обувки, мебели и други — който е мек, добър за използване; не убива, не притеснява.
-
3. (преносно) За време, случай, обстоятелство — който е подходящ, благоприятен.
Случвам удобния момент.
Изтървах удобния случай.
Намирам удобно време за разговор.
-
4. (преносно) С отрицание. За въпрос, тон и други — който е тактичен, навременен, дискретен.
Въпросът не е удобен за момента.
Не ми е удобно
Не се чувствам добре, нещо ми пречи, притеснява ме.
удобно. Седя удобно
— наречие
| единствено число | множествено число | |||
|---|---|---|---|---|
| мъжки род | женски род | среден род | ||
| нечленувана | удобен | удобна | удобно | удобни |
| членувана | удобния | удобната | удобното | удобните |
| с пълен член | удобният | — | — | — |