о́пак

разговорно

1. Който не се съгласява с другите; опърничав, своенравен.

Опака жена.

2. Обратен, противоположен.

Удари го с опаката страна на ръката си.
Опаката страна на медала

Лошата, отрицателната страна на нещо.

единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана опак опака опако опаки
членувана опакия опаката опакото опаките
с пълен член опакият — — —
  • прилагателно име
  • пренасяне опак
  • форми о́пака, о́пако, мн. о́паки
Източник