лю́шкам

(кого, какво) Люлея, клатя насам-натам.

люшкане — съществително име
Сегашно време
единствено число множествено число
първо лице люшкам люшкаме
второ лице люшкаш люшкате
трето лице люшка люшкат
Минало свършено време
единствено число множествено число
първо лице люшках люшкахме
второ лице люшка люшкахте
трето лице люшка люшкаха
Минало несвършено време
единствено число множествено число
първо лице люшках люшкахме
второ лице люшкаше люшкахте
трето лице люшкаше люшкаха
Повелително наклонение
единствено число множествено число
люшкай люшкайте
Минало свършено деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана люшкал люшкала люшкало люшкали
членувана люшкалия люшкалата люшкалото люшкалите
с пълен член люшкалият — — —
Минало несвършено деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана люшкал люшкала люшкало люшкали
членувана люшкалия люшкалата люшкалото люшкалите
с пълен член люшкалият — — —
Минало страдателно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана люшкан люшкана люшкано люшкани
членувана люшкания люшканата люшканото люшканите
с пълен член люшканият — — —
Сегашно деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана люшкащ люшкаща люшкащо люшкащи
членувана люшкащия люшкащата люшкащото люшкащите
с пълен член люшкащият — — —
Деепричастие
люшкайки
  • преходен глагол от несвършен вид
  • пренасяне люш-кам
  • форми лю́шкаш, несв.
Източник
люшкам се

1. Люлея се.

Люшкам се с люлката.

2. За хоро — играя се, люлея се, извивам се.

3. (преносно) Силно се колебая, двоумя се, лутам се, минавам от една крайност в друга.

Люшкам се между любовта и идеала.
  • възвратен глагол