дружелю́бен

1. Който е настроен приятелски, предразположен е към някого; приветлив.

Дружелюбен човек.

2. Който е израз, проява на предразположение, на приятелско отношение; приветлив.

Дружелюбна усмивка.
дружелюбност — съществително име
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана дружелюбен дружелюбна дружелюбно дружелюбни
членувана дружелюбния дружелюбната дружелюбното дружелюбните
с пълен член дружелюбният — — —
  • прилагателно име
  • пренасяне дру-же-лю-бен
  • форми дружелю́бна, дружелю́бно, мн. дружелю́бни
Източник