приле́жен

Който се отличава с прилежание; усърден, старателен, ревностен.

Прилежен ученик.
прилежност — съществително име
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана прилежен прилежна прилежно прилежни
членувана прилежния прилежната прилежното прилежните
с пълен член прилежният — — —
  • прилагателно име
  • пренасяне при-ле-жен
  • форми прилежна, прилежно, мн. прилежни
Източник