поле́

1. Равнина без гора.

Тракийското поле.

2. Обработван равен участък земя; нива.

Жътва в полето.

3. Равно пространство, специално пригодено за нещо.

Футболно поле.
Вратарско поле.

4. В картина — фон.

5. Свободно неизписано пространство в лявата част на страница.

6. (преносно) Област на интересите и дейността; поприще.

Поле на дейност.

7. (специално) Пространство, в пределите на което се проявяват някакви сили.

Магнитно поле.

поле старобългарски поле́

старобълг. поле. Сродни думи: шв. fala равнина, пустош, англ. field „поле“, нем. Feld, falen във West-falen, Ost-falen, армен. hoł „земя“ от ие. *pel-.

Бойно поле

Пространство, в пределите на което се водят бойни действия.

полски — прилагателно име Полски мак.
единствено число множествено число
нечленувана поле полета
членувана полето полетата
  • съществително име, среден род
  • пренасяне по-ле
  • форми мн. поле́та и поля́
Източници