дееспосо́бен

Който има способност да работи.

Дееспособен човек.

Общославянска дума, съчетана от "дее-" (като в деен) и "способен".

дееспособност — съществително име
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана дееспособен дееспособна дееспособно дееспособни
членувана дееспособния дееспособната дееспособното дееспособните
с пълен член дееспособният — — —
  • прилагателно име
  • пренасяне де-ес-по-со-бен
  • форми дееспосо́бна, дееспосо́бно, мн. дееспосо́бни
Източници