Източник
-
самоотве́ржен -
1. Който жертва своите интереси за общото благо.
-
2. Който е в резултат от жертване на своите интереси за общото благо.
Самоотвержен труд.
Самоотвержена служба.
самоотверженост
— съществително име
| единствено число | множествено число | |||
|---|---|---|---|---|
| мъжки род | женски род | среден род | ||
| нечленувана | самоотвержен | самоотвержена | самоотвержено | самоотвержени |
| членувана | самоотвержения | самоотвержената | самоотверженото | самоотвержените |
| с пълен член | самоотверженият | — | — | — |