Източник
-
ра́зум -
1. Способност да се мисли, да се разсъждава; ум, разсъдък.
Разумът го напусна.
-
2. Здрав смисъл, благоразумие, мъдрост.
Бабата учи на ум и на разум.
1. Способност да се мисли, да се разсъждава; ум, разсъдък.
Разумът го напусна.
2. Здрав смисъл, благоразумие, мъдрост.
Бабата учи на ум и на разум.