Източници
-
Читанка
-
Уикиречник (CC BY-SA 4.0)
1. Спокойствие, тишина.
2. (специално) Във физиката — неподвижност.
Тялото се намира в покой.
покои старобългарски поко́й
Старобълг. покои от *po-kojь. Сродни думи: староинд. ciras „дълъг“, авест. šāitiš „радост“, перс. šāh „радостен“, осет. æн-цой, лат. quiēs „покой“, tranquīlus, tranquillus „спокоен, тих“ (< *transquilnos), гот. ƕeila „време“ (нем. Weile, англ. while), староисл. hvīla „място за отдих, легло“ от ие. *kʷey(e)-.
| единствено число | множествено число | |
|---|---|---|
| нечленувана | покой | покои |
| членувана | покоя | покоите |
| с пълен член | покоят | — |
| бройна форма | покоя |
|---|