ла́я

1. За куче — издавам характерен вик — лай.

Кучето лае ожесточено по непознатия.

2. (преносно, разговорно, пренебрежително) Говоря лоши неща за някого; ругая, нападам.

Журналистите всеки ден лаят по парламента.

лаıати старобългарски ла́я

старобълг. лаıати = лит. loti „лая“, латв. lat „лая“, лат. lātrāre „лая“.

Лая на аба

Приказвам напразно.

Сегашно време
единствено число множествено число
първо лице лая лаем
второ лице лаеш лаете
трето лице лае лаят
Минало свършено време
единствено число множествено число
първо лице лаях лаяхме
второ лице лая лаяхте
трето лице лая лаяха
Минало несвършено време
единствено число множествено число
първо лице лаех лаехме
второ лице лаеше лаехте
трето лице лаеше лаеха
Повелително наклонение
единствено число множествено число
лай лайте
Минало свършено деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана лаял лаяла лаяло лаяли
членувана лаялия лаялата лаялото лаялите
с пълен член лаялият — — —
Минало несвършено деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана лаел лаела лаело лаели
членувана лаелия лаелата лаелото лаелите
с пълен член лаелият — — —
Сегашно деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана лаещ лаеща лаещо лаещи
членувана лаещия лаещата лаещото лаещите
с пълен член лаещият — — —
Деепричастие
лаейки
  • непреходен глагол от несвършен вид
  • пренасяне лая
  • форми ла́еш, мин. св. ла́ях и лая́х, мин. прич. ла́ял и лая́л, несв.
Източници