руга́я

(кого) Изричам груби, обидни думи, изрази като знак за недоволство.

Ругая го цял ден.
Добра дума не казва — само ругае.

ругать руски руга́я

заемка от рус. ругать. старобълг. форма е рѫгати сѩ.

Сегашно време
единствено число множествено число
първо лице ругая ругаем
второ лице ругаеш ругаете
трето лице ругае ругаят
Минало свършено време
единствено число множествено число
първо лице ругах ругахме
второ лице руга ругахте
трето лице руга ругаха
Минало несвършено време
единствено число множествено число
първо лице ругаех ругаехме
второ лице ругаеше ругаехте
трето лице ругаеше ругаеха
Повелително наклонение
единствено число множествено число
ругай ругайте
Минало свършено деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана ругал ругала ругало ругали
членувана ругалия ругалата ругалото ругалите
с пълен член ругалият — — —
Минало несвършено деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана ругаел ругаела ругаело ругаели
членувана ругаелия ругаелата ругаелото ругаелите
с пълен член ругаелият — — —
Сегашно деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана ругаещ ругаеща ругаещо ругаещи
членувана ругаещия ругаещата ругаещото ругаещите
с пълен член ругаещият — — —
Деепричастие
ругаейки
  • непреходен глагол от несвършен вид
  • пренасяне ру-гая
  • форми ругаеш, мин. св. ругах, мин. прич. ругал, несв.
Източници