Източник
-
трудоспосо́бен -
Който е способен да се труди.
Трудоспособно население.
трудоспособност
— съществително име
| единствено число | множествено число | |||
|---|---|---|---|---|
| мъжки род | женски род | среден род | ||
| нечленувана | трудоспособен | трудоспособна | трудоспособно | трудоспособни |
| членувана | трудоспособния | трудоспособната | трудоспособното | трудоспособните |
| с пълен член | трудоспособният | — | — | — |