Източник
-
старомо́ден -
1. За облекло, обувки, аксесоари — който е от стара, отминала мода.
Старомодна дреха.
Старомодни цветчета на шапката.
-
2. (преносно) Който е с остарели, консервативни разбирания.
Старомоден човек.
Старомодна нравственост.
- стар
- остарял
- старовремски
- от старата школа
- излязъл от употреба
старомодно
— наречие
старомодност
— съществително име
| единствено число | множествено число | |||
|---|---|---|---|---|
| мъжки род | женски род | среден род | ||
| нечленувана | старомоден | старомодна | старомодно | старомодни |
| членувана | старомодния | старомодната | старомодното | старомодните |
| с пълен член | старомодният | — | — | — |