санкциони́рам

1. (кого, какво) За по-висша инстанция — давам санкция, утвърждавам, одобрявам решение, наредба.

2. (кого, какво) Наказвам за нарушаване на правила, закони.

Сегашно време
единствено число множествено число
първо лице санкционирам санкционираме
второ лице санкционираш санкционирате
трето лице санкционира санкционират
Минало свършено време
единствено число множествено число
първо лице санкционирах санкционирахме
второ лице санкционира санкционирахте
трето лице санкционира санкционираха
Минало несвършено време
единствено число множествено число
първо лице санкционирах санкционирахме
второ лице санкционираше санкционирахте
трето лице санкционираше санкционираха
Повелително наклонение
единствено число множествено число
санкционирай санкционирайте
Минало свършено деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана санкционирал санкционирала санкционирало санкционирали
членувана санкциониралия санкциониралата санкциониралото санкциониралите
с пълен член санкциониралият — — —
Минало несвършено деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана санкционирал санкционирала санкционирало санкционирали
членувана санкциониралия санкциониралата санкциониралото санкциониралите
с пълен член санкциониралият — — —
Минало страдателно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана санкциониран санкционирана санкционирано санкционирани
членувана санкционирания санкционираната санкционираното санкционираните
с пълен член санкционираният — — —
Сегашно деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана санкциониращ санкционираща санкциониращо санкциониращи
членувана санкциониращия санкциониращата санкциониращото санкциониращите
с пълен член санкциониращият — — —
Деепричастие
санкционирайки
  • преходен глагол от несвършен и свършен вид
  • пренасяне сан-к-ци-о-ни-рам
  • форми санкционираш, несв. и св.
Източник