Източник
-
саможи́в -
Който по природа не обича да общува с хора.
Жена му е много саможива, не ходи никъде.
| единствено число | множествено число | |||
|---|---|---|---|---|
| мъжки род | женски род | среден род | ||
| нечленувана | саможив | саможива | саможиво | саможиви |
| членувана | саможивия | саможивата | саможивото | саможивите |
| с пълен член | саможивият | — | — | — |