разгръ́щам

1. (какво) Разтварям, разделям настрани нещо сгънато, събрано.

Разгръщам пакет.
Разгръщам книга.
Разгръщам клонки.

2. (какво, преносно) Развивам, разпространявам върху голяма площ някаква дейност.

Разгръщам инициативността си.
Сегашно време
единствено число множествено число
първо лице разгръщам разгръщаме
второ лице разгръщаш разгръщате
трето лице разгръща разгръщат
Минало свършено време
единствено число множествено число
първо лице разгръщах разгръщахме
второ лице разгръща разгръщахте
трето лице разгръща разгръщаха
Минало несвършено време
единствено число множествено число
първо лице разгръщах разгръщахме
второ лице разгръщаше разгръщахте
трето лице разгръщаше разгръщаха
Повелително наклонение
единствено число множествено число
разгръщай разгръщайте
Минало свършено деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана разгръщал разгръщала разгръщало разгръщали
членувана разгръщалия разгръщалата разгръщалото разгръщалите
с пълен член разгръщалият — — —
Минало несвършено деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана разгръщал разгръщала разгръщало разгръщали
членувана разгръщалия разгръщалата разгръщалото разгръщалите
с пълен член разгръщалият — — —
Минало страдателно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана разгръщан разгръщана разгръщано разгръщани
членувана разгръщания разгръщаната разгръщаното разгръщаните
с пълен член разгръщаният — — —
Сегашно деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана разгръщащ разгръщаща разгръщащо разгръщащи
членувана разгръщащия разгръщащата разгръщащото разгръщащите
с пълен член разгръщащият — — —
Деепричастие
разгръщайки
  • преходен глагол от несвършен вид
  • пренасяне раз-г-ръ-щам
  • форми разгръщаш, несв. и разгърна, св.
Източник