Източници
-
Читанка
-
Уикиречник (CC BY-SA 4.0)
Успех, надмощие при състезание, битка, борба.
побѣда старобългарски побе́да
старобълг. побѣда < *po-běda. Сродни думи: старогрц. πείθομαι „убеждавам“, лат. fīdō, -ere „вярвам“, гот. baidjan „карам“ от ие *bheidh-.
Победа, при която жертвите са толкова много, че е равна на поражение.
| единствено число | множествено число | |
|---|---|---|
| нечленувана | победа | победи |
| членувана | победата | победите |