Източник
-
необори́м -
1. Който не може да се обори, да се отхвърли.
Необоримо доказателство.
-
2. Който не може да се превъзмогне, да се преодолее.
| единствено число | множествено число | |||
|---|---|---|---|---|
| мъжки род | женски род | среден род | ||
| нечленувана | необорим | необорима | необоримо | необорими |
| членувана | необоримия | необоримата | необоримото | необоримите |
| с пълен член | необоримият | — | — | — |