необори́м

1. Който не може да се обори, да се отхвърли.

Необоримо доказателство.

2. Който не може да се превъзмогне, да се преодолее.

единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана необорим необорима необоримо необорими
членувана необоримия необоримата необоримото необоримите
с пълен член необоримият — — —
  • прилагателно име
  • пренасяне не-о-бо-рим
  • форми необори́ма, необори́мо, мн. необори́ми
Източник