Източник
-
компете́нтен -
1. Който е добре подготвен; вещ в дадена област.
Компетентен лекар.
Компетентен инженер.
-
2. Който е направен с добра осведоменост и подготвеност.
Компетентен доклад.
Компетентен съвет.
-
3. Който има пълномощия като служебно лице или институция.
Не съм компетентен да реша този въпрос.
компетентност
— съществително име
| единствено число | множествено число | |||
|---|---|---|---|---|
| мъжки род | женски род | среден род | ||
| нечленувана | компетентен | компетентна | компетентно | компетентни |
| членувана | компетентния | компетентната | компетентното | компетентните |
| с пълен член | компетентният | — | — | — |