бордю́р

1. (само единствено число) Ивица от бетонни блокове или дялани камъни между уличното платно и тротоара.

2. Бетонен блок или дялан камък, предназначен за полагане на такава ивица.

3. Ивица, кант, шарка по краищата на предмет.

единствено число множествено число
нечленувана бордюр бордюри
членувана бордюра бордюрите
с пълен член бордюрът —
бройна форма бордюра
  • съществително име, мъжки род
  • пренасяне бор-дюр
  • форми мн. бордю́ри, (два) бордю́ра
Източник