благополу́чен

Успешен, сполучлив.

Благополучен край.
благополучно — наречие Пристигнахме благополучно.
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана благополучен благополучна благополучно благополучни
членувана благополучния благополучната благополучното благополучните
с пълен член благополучният — — —
  • прилагателно име
  • пренасяне бла-го-по-лу-чен
  • форми благополу́чна, благополу́чно, мн. благополу́чни
Източник