форси́рам

1. (какво) Предизвиквам по-бързо задвижване.

Форсирам колата.

2. (кого какво) Подтиквам към по-бързо извършване; засилвам.

Форсираме нещата винаги в последния момент.
Майка му го форсира към училището.

3. (специално) Преодолявам с бой, със сила естествено препятствие.

Батальонът форсира реката.
форсиране — съществително име
Сегашно време
единствено число множествено число
първо лице форсирам форсираме
второ лице форсираш форсирате
трето лице форсира форсират
Минало свършено време
единствено число множествено число
първо лице форсирах форсирахме
второ лице форсира форсирахте
трето лице форсира форсираха
Минало несвършено време
единствено число множествено число
първо лице форсирах форсирахме
второ лице форсираше форсирахте
трето лице форсираше форсираха
Повелително наклонение
единствено число множествено число
форсирай форсирайте
Минало свършено деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана форсирал форсирала форсирало форсирали
членувана форсиралия форсиралата форсиралото форсиралите
с пълен член форсиралият — — —
Минало несвършено деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана форсирал форсирала форсирало форсирали
членувана форсиралия форсиралата форсиралото форсиралите
с пълен член форсиралият — — —
Минало страдателно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана форсиран форсирана форсирано форсирани
членувана форсирания форсираната форсираното форсираните
с пълен член форсираният — — —
Сегашно деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана форсиращ форсираща форсиращо форсиращи
членувана форсиращия форсиращата форсиращото форсиращите
с пълен член форсиращият — — —
Деепричастие
форсирайки
  • преходен глагол от несвършен и свършен вид
  • пренасяне фор-си-рам
  • форми форси́раш, несв. и св.
Източник