тъ́тна

Издавам тътен.

Планините тътнеха след гърма.
Сегашно време
единствено число множествено число
първо лице тътна тътнем
второ лице тътнеш тътнете
трето лице тътне тътнат
Минало свършено време
единствено число множествено число
първо лице тътнах тътнахме
второ лице тътна тътнахте
трето лице тътна тътнаха
Минало несвършено време
единствено число множествено число
първо лице тътнех тътнехме
второ лице тътнеше тътнехте
трето лице тътнеше тътнеха
Повелително наклонение
единствено число множествено число
тътни тътнете
Минало свършено деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана тътнал тътнала тътнало тътнали
членувана тътналия тътналата тътналото тътналите
с пълен член тътналият — — —
Минало несвършено деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана тътнел тътнела тътнело тътнели
членувана тътнелия тътнелата тътнелото тътнелите
с пълен член тътнелият — — —
  • непреходен глагол от несвършен вид
  • пренасяне тът-на
  • форми тъ́тнеш, мин. св. тъ́тнах и тътна́х, мин. прич. тъ́тнал и тътна́л, несв.
Източник