Източник
-
ти́ня -
1. Наслоена хлъзгава утайка от гниещи вещества и/или пръст на дъното на неподвижна или бавно движеща се течност, обикновено вода.
Паднал на дъното и се покрил с тиня.
-
2. (преносно) Наслойка, утайка, която пречи на движението, на развитието на обществото или на отделния човек.
Тинята на предразсъдъците.
Тинята в душата му.
-
3. (преносно) Утайката, калта на обществото.
Попадам сред тинята на обществото.
Излизам от тинята на живота.