крамола́

(остаряло) Голяма, шумна свада; караница.

крамола старобългарски крамола́

Старобълг. крамола στάσις „гражданско неспокойство“ (Мар., Зогр., Супр.), ὄχλος „тълпа“ (Мих. мен.). Праслав. *kormola (словен., чеш. kramola, укр. коромоли мн.ч. „интриги“). Вероятно стара заемка от герм. езици, по-точно от старобав. karmala (Lех Baiuvar.) (> ср.-лат. carmula), което се свързва със старосакс. karm „жалба, плач“, англосакс. сеаrm, сiаrm „вик“. Старобълг. > рус. крамола (при исконно рус. *коромола).

единствено число множествено число
нечленувана крамола крамоли
членувана крамолата крамолите
  • съществително име, женски род
  • пренасяне кра-мо-ла
  • форми мн. крамоли́
Източници