Източник
-
кордо́н -
1. (остаряло) Огърлица от скъп метал.
-
2. Заграждение от верига, въже за ограничаване на достъпа.
Около сградата има тежък метален кордон.
-
3. (преносно) Войници или полицаи, подредени в кръг като верига, за да пазят, завардват или охраняват.
Полицаите се наредиха в кордон.
Войниците се наредиха в кордон около сградата.