Източници
-
Читанка
-
Уикиречник (CC BY-SA 4.0)
Дълга, тясна вдлъбнатина на предмет, в която обикновено влиза изпъкнала част на друг предмет.
Дъските за паркет имат жлебове.
цслав. жлѣбъ canalis (Mikl. 200), сърбохърв. жлиjеб, ждлиjеб, жлеб, словен. žleb, старочеш. žleb, слов. žľаb, žleb, пол. żłób, род. п. żłobu, г.-луж., д.-луж. żłob, рус. желоб, жолоб, укр., белор. жолоб, старорус. жолобъ. Праслав. *želbъ. Няма сигурна етимология. Сравненията със старосканд. golf „мазе, килер, под“ или старогр. δολφóς „черво“, което обаче съответства на староинд. gárbha- „матка, утроба“, са твърде несигурни. Заета в рум. jgheab.
| единствено число | множествено число | |
|---|---|---|
| нечленувана | жлеб | жлебове |
| членувана | жлеба | жлебовете |
| с пълен член | жлебът | — |
| бройна форма | жлеба |
|---|