допото́пен

1. Който е от отминали времена, отпреди библейския потоп.

Допотопно влечуго.

2. (преносно) Много стар, овехтял, износен, демодиран.

Допотопен костюм.
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана допотопен допотопна допотопно допотопни
членувана допотопния допотопната допотопното допотопните
с пълен член допотопният — — —
  • прилагателно име
  • пренасяне до-по-то-пен
  • форми допото́пна, допото́пно, мн. допото́пни
Източник