грабе́ж

1. Вземане насила; обир, кражба.

Въоръжен грабеж.
Станали си два грабежа.
Напоследък грабежите зачестяват.

2. Присвояване, ограбване.

Това си е чист грабеж.
единствено число множествено число
нечленувана грабеж грабежи
членувана грабежа грабежите
с пълен член грабежът —
бройна форма грабежа
  • съществително име, мъжки род
  • пренасяне гра-беж
  • форми мн. грабе́жи, (два) грабе́жа
Източник