гарни́рам

1. (какво) Слагам гарнитура.

2. (какво, преносно) Украсявам разказ, изложение с интересни, любопитни подробности, за да привлека вниманието.

Сегашно време
единствено число множествено число
първо лице гарнирам гарнираме
второ лице гарнираш гарнирате
трето лице гарнира гарнират
Минало свършено време
единствено число множествено число
първо лице гарнирах гарнирахме
второ лице гарнира гарнирахте
трето лице гарнира гарнираха
Минало несвършено време
единствено число множествено число
първо лице гарнирах гарнирахме
второ лице гарнираше гарнирахте
трето лице гарнираше гарнираха
Повелително наклонение
единствено число множествено число
гарнирай гарнирайте
Минало свършено деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана гарнирал гарнирала гарнирало гарнирали
членувана гарниралия гарниралата гарниралото гарниралите
с пълен член гарниралият — — —
Минало несвършено деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана гарнирал гарнирала гарнирало гарнирали
членувана гарниралия гарниралата гарниралото гарниралите
с пълен член гарниралият — — —
Минало страдателно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана гарниран гарнирана гарнирано гарнирани
членувана гарнирания гарнираната гарнираното гарнираните
с пълен член гарнираният — — —
Сегашно деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана гарниращ гарнираща гарниращо гарниращи
членувана гарниращия гарниращата гарниращото гарниращите
с пълен член гарниращият — — —
Деепричастие
гарнирайки
  • преходен глагол от несвършен и свършен вид
  • пренасяне гар-ни-рам
  • форми гарни́раш, несв. и св.
Източник