щурму́вам

1. (какво) Извършвам щурм, атакувам.

2. (какво, преносно) Стремя се усилено да постигна успех, майсторство, слава.

Щурмувам науката.
Щурмувам изкуството.
  • хвърлям се срещу
  • превземам с щурм
щурмуване — съществително име
Сегашно време
единствено число множествено число
първо лице щурмувам щурмуваме
второ лице щурмуваш щурмувате
трето лице щурмува щурмуват
Минало свършено време
единствено число множествено число
първо лице щурмувах щурмувахме
второ лице щурмува щурмувахте
трето лице щурмува щурмуваха
Минало несвършено време
единствено число множествено число
първо лице щурмувах щурмувахме
второ лице щурмуваше щурмувахте
трето лице щурмуваше щурмуваха
Повелително наклонение
единствено число множествено число
щурмувай щурмувайте
Минало свършено деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана щурмувал щурмувала щурмувало щурмували
членувана щурмувалия щурмувалата щурмувалото щурмувалите
с пълен член щурмувалият — — —
Минало несвършено деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана щурмувал щурмувала щурмувало щурмували
членувана щурмувалия щурмувалата щурмувалото щурмувалите
с пълен член щурмувалият — — —
Минало страдателно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана щурмуван щурмувана щурмувано щурмувани
членувана щурмувания щурмуваната щурмуваното щурмуваните
с пълен член щурмуваният — — —
Сегашно деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана щурмуващ щурмуваща щурмуващо щурмуващи
членувана щурмуващия щурмуващата щурмуващото щурмуващите
с пълен член щурмуващият — — —
Деепричастие
щурмувайки
  • преходен глагол от несвършен и свършен вид
  • пренасяне щур-му-вам
  • форми щурму́ваш, несв. и св.
Източник