утеша́вам

1. (кого) Вдъхвам утеха; успокоявам, разведрявам.

Само видът на дъщеря ѝ я утешаваше.

2. (кого) Успокоявам (дете, когато плаче).

утешаване — съществително име
Сегашно време
единствено число множествено число
първо лице утешавам утешаваме
второ лице утешаваш утешавате
трето лице утешава утешават
Минало свършено време
единствено число множествено число
първо лице утешавах утешавахме
второ лице утешава утешавахте
трето лице утешава утешаваха
Минало несвършено време
единствено число множествено число
първо лице утешавах утешавахме
второ лице утешаваше утешавахте
трето лице утешаваше утешаваха
Повелително наклонение
единствено число множествено число
утешавай утешавайте
Минало свършено деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана утешавал утешавала утешавало утешавали
членувана утешавалия утешавалата утешавалото утешавалите
с пълен член утешавалият — — —
Минало несвършено деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана утешавал утешавала утешавало утешавали
членувана утешавалия утешавалата утешавалото утешавалите
с пълен член утешавалият — — —
Минало страдателно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана утешаван утешавана утешавано утешавани
членувана утешавания утешаваната утешаваното утешаваните
с пълен член утешаваният — — —
Сегашно деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана утешаващ утешаваща утешаващо утешаващи
членувана утешаващия утешаващата утешаващото утешаващите
с пълен член утешаващият — — —
Деепричастие
утешавайки
  • преходен глагол от несвършен вид
  • пренасяне уте-ша-вам
  • форми утеша́ваш, несв. и утеша́, св.
Източник
утешавам се

Успокоявам се, разведрявам се, намирам утеха.

  • възвратен глагол
  • форми утеша се