упре́кна
Сегашно време
единствено число множествено число
първо лице упрекна упрекнем
второ лице упрекнеш упрекнете
трето лице упрекне упрекнат
Минало свършено време
единствено число множествено число
първо лице упрекнах упрекнахме
второ лице упрекна упрекнахте
трето лице упрекна упрекнаха
Минало несвършено време
единствено число множествено число
първо лице упрекнех упрекнехме
второ лице упрекнеше упрекнехте
трето лице упрекнеше упрекнеха
Повелително наклонение
единствено число множествено число
упрекни упрекнете
Минало свършено деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана упрекнал упрекнала упрекнало упрекнали
членувана упрекналия упрекналата упрекналото упрекналите
с пълен член упрекналият — — —
Минало несвършено деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана упрекнел упрекнела упрекнело упрекнели
членувана упрекнелия упрекнелата упрекнелото упрекнелите
с пълен член упрекнелият — — —
Минало страдателно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана упрекнат упрекната упрекнато упрекнати
членувана упрекнатия упрекнатата упрекнатото упрекнатите
с пълен член упрекнатият — — —
  • преходен глагол от свършен вид
  • пренасяне уп-рек-на
  • форми упре́кнеш, мин. св. упре́кнах, мин. прич. упре́кнал, св.
Източник