Източник
-
разми́рник -
1. Човек, който предизвиква размирици.
-
2. Палавник, немирник.
| единствено число | множествено число | |
|---|---|---|
| нечленувана | размирник | размирници |
| членувана | размирника | размирниците |
| с пълен член | размирникът | — |
| бройна форма | размирника |
|---|---|
| звателна форма | размирнико |