Източник
-
разко́ш -
1. Прекомерно богатство; излишество, разточителство.
Тъне в разкош.
-
2. Пищност, прекомерна и разточителна красота.
Този разкош ме потиска.
-
3. (разговорно) Материална придобивка, която е желана, но труднодостъпна за някого поради финансови причини.
-
4. (жаргонно, като междуметие) Много красиво, великолепно.
Видя ли, роклята?
Разкош!
| единствено число | множествено число | |
|---|---|---|
| нечленувана | разкош | разкоши |
| членувана | разкоша | разкошите |
| с пълен член | разкошът | — |
| бройна форма | разкоша |
|---|