разка́рам
Сегашно време
единствено число множествено число
първо лице разкарам разкараме
второ лице разкараш разкарате
трето лице разкара разкарат
Минало свършено време
единствено число множествено число
първо лице разкарах разкарахме
второ лице разкара разкарахте
трето лице разкара разкараха
Минало несвършено време
единствено число множествено число
първо лице разкарах разкарахме
второ лице разкараше разкарахте
трето лице разкараше разкараха
Повелително наклонение
единствено число множествено число
разкарай разкарайте
Минало свършено деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана разкарал разкарала разкарало разкарали
членувана разкаралия разкаралата разкаралото разкаралите
с пълен член разкаралият — — —
Минало несвършено деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана разкарал разкарала разкарало разкарали
членувана разкаралия разкаралата разкаралото разкаралите
с пълен член разкаралият — — —
Минало страдателно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана разкаран разкарана разкарано разкарани
членувана разкарания разкараната разкараното разкараните
с пълен член разкараният — — —
  • преходен глагол от свършен вид
  • пренасяне раз-ка-рам
  • форми разкараш, св.
Източник