противопола́гам

Противопоставям.

Сегашно време
единствено число множествено число
първо лице противополагам противополагаме
второ лице противополагаш противополагате
трето лице противополага противополагат
Минало свършено време
единствено число множествено число
първо лице противополагах противополагахме
второ лице противополага противополагахте
трето лице противополага противополагаха
Минало несвършено време
единствено число множествено число
първо лице противополагах противополагахме
второ лице противополагаше противополагахте
трето лице противополагаше противополагаха
Повелително наклонение
единствено число множествено число
противополагай противополагайте
Минало свършено деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана противополагал противополагала противополагало противополагали
членувана противополагалия противополагалата противополагалото противополагалите
с пълен член противополагалият — — —
Минало несвършено деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана противополагал противополагала противополагало противополагали
членувана противополагалия противополагалата противополагалото противополагалите
с пълен член противополагалият — — —
Минало страдателно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана противополаган противополагана противополагано противополагани
членувана противополагания противополаганата противополаганото противополаганите
с пълен член противополаганият — — —
Сегашно деятелно причастие
единствено число множествено число
мъжки род женски род среден род
нечленувана противополагащ противополагаща противополагащо противополагащи
членувана противополагащия противополагащата противополагащото противополагащите
с пълен член противополагащият — — —
Деепричастие
противополагайки
  • преходен глагол от несвършен вид
  • пренасяне про-ти-во-по-ла-гам
  • форми противополагаш, несв. и противоположа, св.
Източник