Източници
-
Уикиречник (CC BY-SA 4.0)
-
Читанка
1. (общо) разрешение едно лице да извършва дадена дейност.
2. (юр.) качество (годност) на едно лице да бъде носител на права и задължения, правосубектност
а) обща – гражданска, административноправна правоспособност
б) специална – в някои (публичноправни) отрасли, т.е. само за определени права и задължения. Проектантска правоспособност. Правоспособен водач. Оттук гражданското значение 1.
| единствено число | множествено число | |
|---|---|---|
| нечленувана | правоспособност | правоспособности |
| членувана | правоспособността | правоспособностите |