поро́к

Отрицателно качество на човек; недостатък.

Пушенето е опасен порок.

порокъ старобългарски „порицание“ поро́к

старобълг. порокъ „порицание“ (Супр.) < *po + *rokъ, срв. оброк, срок, пророк, като *rok- е същ. от *rek- „река“.

Порок на сърцето

Вид болест на сърцето.

единствено число множествено число
нечленувана порок пороци
членувана порока пороците
с пълен член порокът —
бройна форма порока
  • съществително име, мъжки род
  • пренасяне по-рок
  • форми мн. поро́ци, (два) поро́ка
Източници