Източници
-
Читанка
-
Уикиречник (CC BY-SA 4.0)
Отрицателно качество на човек; недостатък.
Пушенето е опасен порок.
порокъ старобългарски „порицание“ поро́к
старобълг. порокъ „порицание“ (Супр.) < *po + *rokъ, срв. оброк, срок, пророк, като *rok- е същ. от *rek- „река“.
Вид болест на сърцето.
| единствено число | множествено число | |
|---|---|---|
| нечленувана | порок | пороци |
| членувана | порока | пороците |
| с пълен член | порокът | — |
| бройна форма | порока |
|---|