Източник
-
покло́нник -
1. Човек, който отива или е ходил на свещените за религията места.
-
2. (преносно) Почитател.
Поклонник на сладкишите.
-
3. Ухажор.
| единствено число | множествено число | |
|---|---|---|
| нечленувана | поклонник | поклонници |
| членувана | поклонника | поклонниците |
| с пълен член | поклонникът | — |
| бройна форма | поклонника |
|---|---|
| звателна форма | поклоннико |